Εδώ είναι μια ανάλυση:
* 1958: Το πρώτο βιντεοπαιχνίδι, "Tennis for Two," δημιουργήθηκε από τον William Higinbotham στο Εθνικό Εργαστήριο Brookhaven. Παιζόταν σε παλμογράφο και περιλάμβανε δύο παίκτες που έλεγχαν ένα «μπλιπ» στην οθόνη για να χτυπήσουν μια εικονική μπάλα μπρος-πίσω. Αυτό ήταν περισσότερο μια επιστημονική επίδειξη παρά ένα εμπορικό προϊόν.
* 1959: Ο "Spacewar!" Το παιχνίδι δημιουργήθηκε από φοιτητές στο MIT. Παιζόταν σε υπολογιστή DEC PDP-1, ένα πολύ ακριβό και μεγάλο μηχάνημα που δεν ήταν διαθέσιμο στο κοινό.
* 1959-1960: "Nim" , ένα απλό μαθηματικό παιχνίδι, προγραμματίστηκε για το "Ferranti Mark 1 , ένας από τους πρώτους υπολογιστές που κατασκευάστηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό σηματοδότησε την αρχή των παιχνιδιών που παίζονται σε υπολογιστές.
Δεν ήταν αυτά που θα θεωρούσαμε "συστήματα παιχνιδιών" σήμερα :
* Περιορισμένη Διαθεσιμότητα: Αυτά τα πρώτα παιχνίδια περιορίζονταν σε ερευνητικά εργαστήρια ή πανεπιστήμια λόγω του κόστους και του μεγέθους των υπολογιστών.
* Χωρίς αποκλειστικό υλικό: Δεν σχεδιάστηκαν ειδικά για παιχνίδια. οι υπολογιστές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν για επιστημονική έρευνα ή άλλους σκοπούς.
* Χωρίς ελεγκτές: Η είσοδος έγινε χρησιμοποιώντας τη διεπαφή του υπολογιστή (π.χ. διακόπτες, κάρτες διάτρησης).
Η διαδρομή προς το σύγχρονο gaming:
* Αρχές της δεκαετίας του 1970: Arcade παιχνίδια που λειτουργούν με κέρματα όπως το "Computer Space" και "Pac-Man" εμφανίστηκε, σηματοδοτώντας μια στροφή προς τα εμπορικά διαθέσιμα παιχνίδια.
* Μέσα της δεκαετίας του 1970: Οικιακές κονσόλες όπως "Magnavox Odyssey" και "Atari 2600" έκανε τα παιχνίδια προσβάσιμα στο κοινό.
Έτσι, ενώ το 1959 είδε τις απαρχές των ηλεκτρονικών τυχερών παιχνιδιών, η ιδέα ενός αποκλειστικού «συστήματος παιχνιδιών» με συγκεκριμένο υλικό και λογισμικό δεν υλοποιήθηκε πλήρως μέχρι τη δεκαετία του 1970.